Enige tijd terug was ik in het Efteling Hotel voor een meerdaagse managerssessie. Het was onverwacht mooi weer dus ik liet mijn jas hangen. Bellen leverde veel leuke muziekjes en tal van keuzemogelijkheden op, maar gewoon even de receptie van het Hotel aan de lijn krijgen zat er niet bij. Thuisgekomen maar even een mailtje sturen. Ook dat viel niet mee, maar uiteindelijk slaagde ik via een contactformulier om een mail te versturen aan het Land van Laaf. Per ommegaande kreeg ik bericht. Zelden zo'n slagvaardige organisatie aangetroffen. Binnen drie weken!! Inderdaad werd ik na 19 dagen gebeld dat mijn jas bioj de receptie lag om afgehaald te worden. Het was inmiddels winter...

Sinds gisteren mijn telefoon kwijt. Nergens te vinden, verloren. Onmiddelijk de klantenservice gebeld. Het keuzemenu gaat er van uit dat je met een mobiele telefoon belt (vreemd, want die kun je verliezen en daarom bel ik). Ik word vriendelijk geholpen door Sandy. Ze blokkert de SIM-kaart en biedt aan me door te verbinden met de service die de vervangende toestellen verzorgt (ProAssist). Ik heb een verzekering bij KPN en die verzorgen binnen 4 uur (vetgedrukt op de site van KPN) de levering van een vervangend toestel in de Benelux.

Daar krijg ik vrij vlot (minder dan 5 minuten) Judith aan de telefoon. Ze meldt mij monter dat vandaag het leveren niet lukt (want geen toestellen meer). Hoe het dan verder moet weet ze niet, maar dan moet ik KPN maar even bellen. " Maar die bel ik nu toch?" probeerde ik vergeefs. En inderdaad. ProAssst is een partner van KPN. En als die partner niet levert wat ik wel met KPN heb afgesproken, dan is dat niet hun zaak. En terecht. Stel je voor.

Maandelijks ontvang ik 2 identieke enveloppen van mijn bank. Eén envelop bevat een afschrift ‘Voor de rekeninghouder’ van de uitgaven met mijn zakelijke creditcard. De andere bevat een zelfde afschrift ‘Voor het bedrijf’.

Mijn bank weet - vanaf de eerste dag dat ik voor mijzelf begon – dat rekeninghouder (persoon) en zaak (bedrijf) identiek zijn. Net als bij de circa 1 miljoen andere ZZP-ers in Nederland. Waarom dan toch 12 keer per jaar 2 afschriften, afzonderlijk verpakt en verstuurd? De rekensom van de mogelijke besparing voor bank en cliënt is snel gemaakt. Ik besloot in een optimistische bui toch eens te bellen met de klantenservice. Na diverse pogingen en ook wel weer minutenlang wachten met een slecht gekozen muziekje, nam Wendy kennis van mijn vraag. Ze kende het verschijnsel, en “niemand kon er wat aan doen”. Zo zat het nu eenmaal in het systeem en hoewel ze er vaker (hoe vaak?) klachten over kregen, moest het zo blijven.

Vrijheid is de grondslag van de menselijke waardigheid

Aldus Afshin Ellian in zijn laatste column in de Opiniebijlage van het NRC Handelsblad van zaterdag 26 maart 2011. “Waar geen kritiek is, is geen vrijheid” betoogt hij in zijn stuk. Hij beschrijft in het kort de weg die hij heeft afgelegd van kind tot volwassen wetenschapper. Hij is getekend door de onvrijheid in zijn geboorteland, Iran, tijdens de regimes van de Sjah en dat van na de revolutie. Hij weigerde lid te worden van de ‘het revolutionaire comité van de baardmannen’ ondanks moederlijk aandringen. Liever links dan Hezbollah. Waar de revolutie aanvankelijk inspireerde, sloeg de vreugde over in tragedie. “Ik was een straatkind dat van de straat leerde het woord ‘vrijheid’ te roepen zonder te weten wat het woord betekende.” Hij beschijft waarom hij op de dag van vandaag nog steeds bang is als hij een grens over moet. Via Pakistan en Afghanistan vond hij uiteindelijk onderdak bij de VN.

Ik was een puber van een jaar of 12, net vanuit Suriname in Nederland aangekomen, toen ik met mijn moeder op bezoek ging bij een Nederlandse tante en oom en mijn twee nichtjes. We waren er rond een uur of vijf en klokslag zes uur werd de tafel gedekt. Er werd voor vier personen gedekt en ik was in de vooronderstelling dat mijn nichtjes niet mee aten. Die schoven om zes uur echter gewoon aan en mijn tante zei tegen mijn moeder en mij: "wij moeten even eten hoor, wachten jullie even?". Ik voelde hoe het schaamrood mij naar de kaken liep en het heel erg vreemd vond dat wij niet werden uitgenodigd aan tafel. Mijn tante had echter geen rekening met ons gehouden, er was dus niet genoeg.....

Toen ik jaren later vanuit de politie werd overgeplaatst naar een klein dorp en tijdelijk in de kost kwam bij een boerenfamilie ontdekte ik nog een typisch Hollands trekje. Bij het avondeten kreeg een ieder precies afgemeten 5 aardappen, 1 stukje vlees, jus en een schep groenten. Na het eten kreeg een ieder een schaaltje met vla en dat was dan het avondeten. Precies genoeg........

Wat doe je als je teveel ING Bank krijgt voor teveel geld? Dan bel je (op eigen kosten) met de ING Bank. Na lang wachten (het is zaterdag, wat wil je) krijg ik iemand aan de telefoon. Blijkbaar getraind in het onuitspraakbaar en snel noemen van haar eigen naam, stel je voor dat die verstaan wordt... Daar komt maar gedonder van. Voor je het weet stalken ze je op Hyves of Facebook. Of erger nog: het kost je salaris... Ik begrijp dat best...

Mijn probleem is dat ik van elke creditcard (ook wel kredietkaart) TWEE (2) overzichten op papier krijg. In 2 (TWEE) aparte enveloppen. Ik verbaas me hier al tijden over en erger me er ook aan, omdat ik er niet om heb gevraagd. Volgens de ING is het echt wel logisch:

“Waar bent u op uit? Om iets gratis te krijgen of zo?”

- “Ik ben nergens op uit mevrouw. Ik vraag u aan uw chef te melden dat ik ontevreden ben”.

Niemand heeft er om gevraagd: privatisering van energiebedrijven. Kreeg je vroeger gewoon (dat wil zeggen continu) je stroom zonder tijdens het eten lastig gevallen te worden door colporteurs, nu MOETEN we als argeloze burgers KIEZEN voor stroom, gas en straks wellicht ook water. Bellen dat kunnen ze wel die energiebedrijven, schrijven is wat lastiger.

De brief die ik vanochtend ontving van LIANDER (u weet wel: een onderdeel van Alliander...) slaat echt alles. Omdat niemand door de vele bomen nog snapt wie wat doet om iets eenvoudigs als stroom te leveren wordt uitvoerig uitgelegd wie LIANDER is wat het doet, inclusief een beknopte geschiedenis. Voor het geval het bedrijf Continuon (vast een onderdeel van NUON) aan uw aandacht is ontsnapt, wordt dat nog even teruggehaald. In draken van zinsconstructies wordt uitvoerig uitgelegd, dat er werkzaamheden gaan plaatsvinden (gelukkig niet zomaar: maar om de kwaliteit van ONS (letwel: niet het uwe) netwerk te borgen en te verbeteren.)