Organisaties transformeren niet, mensen transformeren
Veel van de veranderinitiatieven die bij organisaties worden ingezet, vinden hun bestaansrecht in de wens om sneller, effectiever en doelgerichter te kunnen functioneren als team / organisatie. Meer creëren met minder mensen! De focus van verandering ligt op kostenreductie en procesverbetering en daar is op zich niets mis mee natuurlijk. Effectiviteit en efficiency zijn belangrijke thema's in ieder bedrijf. Mijn ervaring is echter dat deze elementen op zich niet tot de gewenste resultaten leiden, zolang er geen verandering plaatsvindt in het hart van de organisatie. De harten van de mensen wel te verstaan. Keer op keer is waar te nemen dat alle goedbedoelde initiatieven na een enthousiaste start aan waarde en kracht verliezen. De energie stroomt niet, de ambities verdampen en de veranderingen beklijven niet voldoende. Het gevolg is dat de leidinggevenden en medewerkers terugvallen in oude gewoonten en gedrag. Ze geven zich gewonnen; de (belemmerende) kracht van de context / cultuur is te sterk gebleken. Herkenbaar? Het veranderinitiatief is niet effectief geweest, vergde een aanzienlijke investering in tijd en geld en heeft de frustratie aangewakkerd. Het is paradoxaal maar we creëren soms precies datgen wat we proberen te voorkomen...
De titel "Organisaties transformeren niet, mensen transformeren" geeft richting aan de dialoog die ik hier wil starten rondom effectief veranderen. Alles begint en eindigt bij de medewerkers (en hun leidinggevenden) in een organisatie. Hoe staan zijn in hun werk, wat zijn hun overtuigingen, drijfveren en dominante waarden? Zolang je daar geen zicht op hebt en daar bewust mee werkt, sta je zonder dat je het in de gaten hebt "aan de gokkast". Je weet wat je erin gooit maar je moet maar afwachten wat eruit komt! Ben ik hiermee te stellig en voelt dat oncomfortabel? Mooi, dat is de eerste stap die is nodig om met nieuwe ogen te leren waarnemen.
Wat zie jij om je heen gebeuren?