Geen vertrouwen - doodzonde

1 Comments Corporate vitality by Wiebe Goslinga
Untitled document

images

Patrick Lencioni, een Amerikaanse spreker en adviseur op het gebied van het (dys)functioneren van teams, heeft een krachtig model, een piramide, ontwikkeld om aan te geven waarom een team wel of niet functioneert. Het model moet gelezen worden van onder naar boven, waarbij de voorliggende trede voorwaardelijk is voor de volgende, enz.

In dit model wordt duidelijk dat alles staat of valt met vertrouwen. Wanneer dat ontbreekt, zal het niets worden met het team. Alleen wanneer er vertrouwen is, kunnen onderlinge conflicten worden aangegaan (i.p.v. ze onder de tafel te houden).

Vertrouwen heeft o.a. te maken met kwetsbaar durven zijn naar de ander toe. De sterke eigenschappen van de collega’s mogen er zijn, maar ook de zwakke(re) kanten mogen gezien worden, zonder de ander daarop te veroordelen of af te rekenen.
Makkelijker gezegd dan gedaan, zal ieder die in teamverband heeft gewerkt, beamen. Vertrouwen groeit, naarmate je elkaar beter leert kennen en daar aandacht aan geeft. Er is dus tijd en openheid voor nodig.
We hebben allemaal wel een ervaring waarbij je een collega om zijn/haar gedrag veroordeelt. Totdat je iets meer van de achtergrond van die collega weet en je het gedrag kunt plaatsen in de context van iemands ‘verhaal’. Dan ontstaat er makkelijker begrip en kun je e.e.a. vaak ook makkelijker accepteren van de ander.

Maar durven we ons kwetsbaar naar elkaar op te stellen? Eerlijk te zijn over onze angsten, twijfels, onzekerheid. Het staat zo haaks op hoe we denken dat we moeten acteren in een organisatie: met overtuiging, gedecideerdheid, zonder twijfel en angst etc. Zo zijn we vaak opgevoed, die boodschap hebben we vaak van huis uit meegekregen of anders wel geleerd tijdens onze eerste stappen op de maatschappelijke ladder.

Ik heb eens gewerkt in een team, waarvan ik de manager na verloop van tijd niet meer kon vertrouwen. Hij bleek niet eerlijk, hield informatie achter, verdraaide feiten, etc. Ondanks pogingen mijnerzijds, bleek dit niet bespreekbaar. Het gevolg was samenwerking met ‘de rem erop’, bij alles nadenken hoe dit tegen mij gebruikt zou kunnen worden en dus zo min mogelijk communiceren. Het vertrouwen was voor mij onherstelbaar geschaad. Funest voor de teamprestaties. I.p.v. meer werd het geheel minder dan de som van de delen.

En dat is wat je noemt: doodzonde!!

Comments (1)

Jolande van Straaten

The five dysfunctions of a team staat in mijn Kindle-lijst. Waardevol boek denk ik, valt veel van te leren! En ook in bredere context.

Add New Comment

*
Captcha text