"Het Christelijk denken zit ons in de weg" zo las ik laatst. We zijn allemaal dingen gaan geloven die na wetenschappelijk onderzoek niet juist blijken te zijn. En waar we niks aan hebben. Zo is het onzin om te denken, dat uit PREACH een bijpassende PRACTICE ontstaat. Zo zou volgens deze schrijver, TALK uit de WALK ontstaan en niet andersom.

Natuurlijk zoeken mensen ook woorden bij wat ze doen. Maar wat doen ze? Wat doen we? Wat doe jij en wat doe ik? en daarbij: wanneer LATEN ze (iets) of doen ze niet iets. 

Rond die wezenvraag geeft met name het Nieuwe Testament helder voedsel aan de geest: “Weest daders van het woord” (Jakobus 1:22). Deze tekst wordt door met name doopsgezinden als kenmerkend voor hun geloofsgemeenschap ervaren. Niet alleen horen. Niet te veel benoemen. Maak het maar waar. Doe het maar. Handel naar datgene wat ik, jij en wij goed dunken. 

In die zin heeft met name het niet-katholieke christendom vele mensen door de eeuwen heen aangemoedigd de daad bij het woord te voegen. Dat is meer dan "doen wat je zegt" en "zeg wat je doet" (al is dat ook al heel wat). Het betekent vooral dat je geloof (in de zin van heersende opvattingen en ideeën, aannames, paradigma's, overtuigingen, dogma's) pas betekenis krijgt in hetgeen je er mee doet, in het tonen van dat wat we met woorden slechts kunnen duiden. "Ik ben organisatieadviseur" zijn woorden die pas betekenis krijgen doordat ik als zodanig handel. 

Verder leert o.a. het sociaal constructivisme ons dat er geen waarheid is, maar dat deze ontstaat door de betekenissen die wij aan verschijnselen geven. Woorden hebben daarbij scheppingskracht. Kijk maar eens naar het effect van woorden als je geregeld door mensen die van betekenis voor je zijn wordt uitgemaakt voor 'ellendeling'. Al vrij vlot is de ellendigheid voelbaar. Ten positieve geldt het ook: 'wat ben je mooi!' doet mensen stralen!

In die zin versta ik ook Johannes 1. Het Woord was (bij) God = het Woord heeft Scheppingskracht. Logos kan ook beter niet als woord (woordjes) of rede alleen worden opgevat maar beter als ' totaal kennen', oorspronkelijkheid, bron van alles, 'werkingskracht', beginnend principe, van het heel al, van alles van het universum. 

Heden ten dage is dit zeker in organisatie-adviesland beter bekend onder Thoughts creatie Reality; Woorden Worden Werkelijkheid. Heel helder wordt dit inzicht ook in het Oude Testament geregeld geopenbaard. Zelf als zo'n belangrijk principe dat de Bijbel er mee opent: 'God zei: er moet licht komen, en er was licht' (Gen. 1:3). 

Het transformeren van beperkende woorden/gedachten in constructieve woorden/gedachten is een van de meest indringende interventies die ik ken en waarvan de impact en het effect zo groot is dat het leidt tot acute en duurzame gedragsverandering. 

Nee, dat christelijke denken is zo gek nog niet!

KEER HET OM!

Management is the problem

Naar analogie van de theorie van Ben Tiggelaar zijn onze organisaties zo geordend en ingericht, dat ze ervoor zorgen dat er niet van de norm wordt afgeweken. En die norm kan slaan op hoe je een tafel maakt, een klant aan de telefoon te woord staat of zelf verantwoordelijkheid neemt voor een actie. Zeker zo’n 95% van wat die norm dan behelst hebben we geleerd. Geleerd toen we de organisatie binnen kwamen. Om de organisatie in stand te houden en om ervoor te zorgen dat de posities van iedereen in die organisatie worden geborgd, wordt de nieuwkomer direct ingewijd in wat 'de Norm' is. Als jij je aan “de norm” houdt krijg je geen conflicten in de organisatie, zit je aan niemand’s stoelpoten en zeker niet aan die van de manager.

We zijn geconditioneerd

Ben Tiggelaar schrijft in zijn boek “Dromen, Durven, Doen” dat slechts 5% van ons gedrag bewust gepland is. Dat wil zeggen dat we het hebben bedacht en uitvoeren zoals we het hebben bedoeld. De overige 95% bestaan onze handelingen uit automatismen. Hij geeft als voorbeeld het autorijden. Je rijdt van A naar B, verricht alle handelingen die daarbij horen, telefoneert of voert op een andere manier een gesprek. Ineens gebeurt er iets dat onze volledige aandacht vraagt: