Conducteurs van de NS
Iedere keer als ik met de trein reis betrap ik me erop dat ik of met plezier mijn OV-chipkaart pak en laat zien aan de conducteur of met tegenzin. Interessant om te onderzoeken, waar dat nu aan ligt. Heeft het te maken met hoe ik 's ochtends ben opgestaan of in wat voor humeur ik ben of ligt het aan iets buiten mij?
Dit zelfonderzoek leverde mij het volgende inzicht op:
Het heeft voornamelijk te maken met hoe de conducteur(s) binnenkomt in de coupé. Het is de houding waarmee ze binnenkomen, de stem en de toonhoogte die ze gebruiken om kenbaar te maken dat ze de kaartjes willen zien en met hoe ze de passagiers aanspreken.
Misschien ben ik hier overgevoelig voor, maar op mij heeft het direct verband met hoe ik mijn kaart laat zien: met genoegen of met tegenzin.
De houding waarmee een conducteur binnenkomt en zich meldt is of met gespeelde autoriteit of met authentieke autoriteit. Je bent autoriteit en dan heb je het ook of je speelt of doet net alsof en dan ben je het niet en heb je het dus ook niet. Het laatste levert nogal eens 'komische' taferelen op.
Veel conducteurs verstaan de kunst om de passagiers tegemoet te treden met een houding van 'u bent de klant, hoe kan ik het u (extra) naar de zin maken'. Sommigen echter zien de passagiers als ware het potentiële 'vijanden', die er in hun ogen altijd op uit zijn om het 'verkeerde' te doen. Ook dat geeft soms vermakelijke, maar vaak ook trieste scenes.
En dan de stem en toonhoogte. Die wordt waarschijnlijk gezet en bepaald door de bovengenoemde twee punten: vriendelijk en doortastend of met enige agressie.
Het moet gezegd: er lopen natuurtalenten rond onder de conducteurs, die 'het' (of in woorden van deze tijd: de X-factor) hebben. En er lopen helaas ook een aantal rond, die de NS niet aan haar klanten zou moeten blootstellen. Daar moet op z'n minst eerst nog een aantal trainingsprogramma's aan gewijd worden.
Maar bovenal: reizen per trein blijft mijn grote voorkeur houden: geen files, rustig nog wat lezen of even de ogen dicht en dan neem ik die 'verkeerde' conducteur, die ik af en toe tegenkom, op de koop toe.