Als verandermanager zit ik soms te dagdromen als dingen (en mensen) niet lopen zoals ik wil. Ik voelde me daar wel eens schuldig over, tot ik mij realiseerde dat juist dat ‘dagdromen’ toegevoegde waarde heeft.
Van de eerste zeven jaar herinner ik me weinig. Kijkend hoe mijn ouders nu met hun kleinkinderen omgaan zit het toen wel goed. Tot mijn veertiende zie ik de lol van mijn leven niet echt in. Ik zie vooral problemen of anders maak ik die wel…
Ooit afgevraagd wat het verschil is tussen een werknemend en een ondernemend mens? Een werknemer doet wat-ie moet doen: in meer of mindere mate keihard werken. Een ondernemer omringt zich met mensen die willen en kunnen bijdragen aan de realisatie van zijn ambities.
Er zijn veel redenen om iets niet te doen. Er is slechts één reden nodig om iets wel te doen. Die ene reden voor jou maakt het verschil tussen afwachten en niets doen enerzijds of in beweging komen en je bijdrage leveren anderzijds.
Wensen zijn voorgevoelens van datgene wat je in staat bent te realiseren, aldus Goethe. Oftewel een wens is een belofte. De belofte dat JIJ in staat bent te realiseren wat je werkelijk wenst. Je zou je wensen en verlangens dus ook kunnen zien als voorbodes van dat wat komen gaat.
Stel je voor: je kent je ambitie en van daar uit draag je bij aan het collectief. Je denkt in kansen en mogelijkheden. Je benut je netwerk en vindt daar waar nodig hulp en goede raad. Je neemt je verantwoordelijkheid en je werkt met plezier. Je presteert goed en je bruist van de energie.
Growing people is growing business: vitale mensen een gezonde zaak. Niets heeft een harder effect op de resultaten dan de zachte menselijke factoren. Uit onderzoek en ervaringen van de afgelopen jaren blijkt dat mensen in organisaties gemiddels 65% van hun potentieel benut achten.
